Mijn eerste jubileum als vegan. Eén van de beste beslissingen ooit.

Whooohooooo! Zojuist kwam opeens het besef. 12 augustus 2019, na 27 jaar vegetariër te zijn geweest, maakte ik de overstap naar de geheel plantaardige levensstijl. Mijn eerste jaar vegan. Eén van de beste beslissingen die ik ooit maakte.

Hoe het begon

10 Augustus 2019 kregen wij onze eerste Red een Legkip kippen. Helemaal blij om ze hun verdiende vrijheid te geven, namen we ze mee naar huis. Het waren doodsbange en kaalgeplukte beessies. Maar! Bij ons zouden ze lekker kunnen scharrelen. Goed eten krijgen, verwennerij ten top met allerlei groenten en fruit etc. Laat het goede leven maar beginnen.

Toen ik de volgende ochtend in het nachthok ging kijken, zag ik dat één van de dames roerloos in haar legnest lag. Dood. Ik was kapot van verdriet. Heeft ze eindelijk haar vrijheid en dan heeft ze er maar een paar uur van morgen genieten.

Intens verdrietig

Ik was zo intens verdrietig, maar vooral ook zo ontzettend boos. Boos op mezelf dat ik hier zoveel jaren aan heb meebetaald en boos op de vee industrie. Hoe kunnen wij mensen zulke geweldige wezens toch zo kapot maken voor persoonlijk gewin? Wij hebben het recht niet om ze eerst compleet uit te buiten en een hels leven te geven. En als ze eenmaal geen geld meer opbrengen, brengen we ze gewoon naar de slacht. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En het erge is… het ís voor ons de normaalste zaak van de wereld. Het is gewoon geworden. Dan hoor je vaak: “Ja maar… Ik koop alleen biologisch vlees/melk/eieren of ik jaag zelf op de dieren die ik eet. Die hebben een goed leven gehad.” Ook al heeft een dier een prachtig leven gehad (wat vaak totaal niet het geval is bij biologische producten, trouwens), is dat wat mij betreft nog steeds geen reden om dan wel te beslissen over leven of dood. Laat zo’n prachtig wezen genieten van zijn of haar leven. Zij verdienen het net zo hard als wij dat doen. Geen enkele wezen verdient te worden vermoord. Geen mens en geen dier.

Ik een jaar geleden, na het vinden van onze lieve kip.

De dag dat onze lieve kip overleed, was ik er klaar mee. Ik doe het niet meer. Ik sponsor dit niet meer. Wil er niet meer aan meewerken. Klaar! Geen dier hoeft zo enorm te lijden, zodat ik daar een paar minuten van kan genieten. (Nu ik dit typ, merk ik alle boosheid weer boven komen). Ik weet nog dat iemand toen tegen me zei: “Ja maar, Ell. Dit kan toch geen reden zijn om nu zoveel dingen die je zo lekker vindt op te geven?” Watch me!

Onrecht

Ik vind de vee industrie één van de grootste vormen van onrecht. En als ik ergens niet tegen kan is het onrecht. Zowel bij mens, als bij dier. Ik zou voor beide gevallen vechten waar nodig. We staan gelijk aan elkaar. Wat?! De dieren staan wat mij betreft ver boven ons en ik heb diep, DIEP, respect voor ze. Zeker wanneer je het moet opnemen tegen de grootste moordenaar die er is, de mens.

Ik hoop dat de tijd heel snel komt, dat we onszelf voor gek verklaren, dat we zo respectloos met de dieren zijn omgegaan.

Lieve Liz
Onze lieve Liz
Vlog video business ondernemen ondernemerschap vlogger videomarketing vegan plantaardig veganisme cruelty free diervriendelijk positief positiviteit moeder natuur vloggen video’s melk is voor kalfjes plantaardige praat dieet levenswijze levensstijl moestuin duurzaam sustainable duurzaamheid veganistisch marketing legkip eieren redeenlegkip bewust leven dierenliefde liefde dieren

Add comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *